Sobota, 8 sierpnia 2020

Laserowa korekcja stożka rogówki

31 lipca 2020

Stożek rogówki to choroba oczu dotykająca najczęściej osoby młode. Ocenia się, że na stożek rogówki choruje jedna na 2000 osób. Występuje częściej u osób z alergią lub nawykowo pocierających oczy. Nie jest łatwo ją wykryć, ponieważ nie powoduje bólu, czy innych charakterystycznych objawów. Widzenie po prostu się stopniowo pogarsza. Często korygowane jest początkowo okularami, czy soczewkami kontaktowymi, co poprawia nieco komfort widzenia, nie rozwiązuje jednak problemu. Stożek rogówki można zdiagnozować dopiero po dokładnym przebadaniu topografii rogówki. Na czym jednak właściwie polega to schorzenie i jak je leczyć?

Co to jest stożek rogówki?

Rogówka to część narządu wzroku. Nieco wypukła, przednia część gałki ocznej. Ma dwie podstawowe funkcje. Chroni wewnętrzne struktury oka, ale także skupia promienie promienie świetlne na siatkówce, umożliwiając widzenie. Zdrowa rogówka jest okrągła, zdarza się jednak, że odkształca się ona, nabiera stożkowatego kształtu i staje się cienka. Zaburzone jest skupianie promieni słonecznych docierających do siatkówki, a w efekcie tego pogarsza się wzrok. Pojawia się astygmatyzm, często występuje też „efekt halo” - wrażenie nieco rozmazanej obwódki wokół widzianych przedmiotów. Niejednokrotnie schorzenie rozwija się niesymetrycznie, postępuje szybciej w jednym oku, niż w drugim. Jeśli zauważasz u siebie pogorszenie widzenia, a okulary korekcyjne, czy soczewki kontaktowe nie przynoszą spodziewanego efektu i musisz często zmieniać szkła, może to oznaczać, że w rzeczywistości chorujesz na stożek rogówki, nie zaś na zwykłe wady wzroku.

Jak leczy się stożek rogówki?

Ponieważ same szkła korekcyjne nie wystarczą, by zahamować rozwój stożka rogówki, konieczna jest inna metoda leczenia. Jeszcze kilkanaście lat temu jedyne, co lekarze okuliści mogli zaproponować, to przeszczep rogówki. Obecnie rozwój nauki pozwolił na opracowanie kilku różnych metod poprawy stanu rogówki, bez konieczności przeszczepiania jej. Do metod tych należą cross linking, wszczepianie pierścieni śródrogówkowych, soczewki fakijne, a w niektórych przypadkach operacje laserowe.
Cross linking, to inaczej sieciowanie rogówki. Zabieg jest mało inwazyjny i skutecznie usztywnia rogówkę. Na oko aplikuje się ryboflawinę, która pomaga tworzyć nowe wiązania między blaszkami kolagenu. Włókna kolagenu pozwalają natomiast utrzymać rogówkę w odpowiednim kształcie. Dodatkowo naświetla się tkankę rogówkową promieniami UVA.
Inną opcją są pierścienie śródrogówkowe. Operacja polega na chirurgicznym stworzeniu tuneli w rogówce, w które następnie wszczepia się przejrzyste implanty. Pierścienie dopasowuje się indywidualnie do każdego pacjenta na podstawie precyzyjnych pomiarów. Nie niwelują one stożka całkowicie, ale pomagają zmniejszyć zniekształcenie rogówki. Po takim zabiegu nadal potrzebne są szkła korekcyjne lub soczewki kontaktowe, ale wówczas będą one o wiele skuteczniejsze.
Soczewki fakijne, to inaczej soczewki wewnątrzgałkowe. Używane są nie tylko przy stożku rogówki, ale także przy leczeniu krótkowzroczności, czy nadwzroczności. Technika ta polega na wszczepieniu soczewki to tylnej komory oka. Soczewkę można usunąć, zabieg jest więc odwracalny. Nie jest to operacja, która przywróci kształt rogówki, w tym wypadku celem jest jedynie poprawa jakości widzenia.
Możliwa jest też laserowa korekcja stożka rogówki, jednakże proponowana będzie ona tylko w określonych przypadkach. Lekarz okulista musi zdecydować, czy dany pacjent kwalifikuje się do takiego zabiegu. Operacja laserowa wiąże się też z dłuższym czasem rekonwalescencji. Laserowa korekcja stożka rogówki łączona jest najczęściej z cross linkingiem.